Patience is the road to understanding

English translation below

Het heeft even geduurd voordat ik toe was aan het schrijven van een nieuwe blog. In februari ben ik teruggekomen in Nederland en al snel werden al mijn plannen vertraagd of over boord gegooid door het coronavirus.

Ongeveer drie weken nadat ik terug was ging alles op slot vanwege corona. Alle feestdagen die gepland stonden werden afgezegd, de tenniscompetitie ging niet door en ineens zat ik, net zoals iedereen, thuis. Ik heb van verschillende mensen gehoord dat wanneer ze terugkwamen van een lange reis het wennen was om weer in het ‘normale’ ritme te komen. ‘Hoe moeilijk kan het zijn?’ dacht ik bij mijzelf. Ik had bedacht dat ik vanaf April wel weer een baan zou hebben, en dat ik dan gemakkelijker in het ritme kon komen. Al snel gooide het virus allemaal roet in het eten. Sollicitaties werden op ‘pauze’ gezet omdat cliënt contact nu lastiger was dan voorheen. Een makkelijk bijbaantje vinden in de horeca zat er ook niet in, aangezien alles dicht ging. Kortom, mijn plan om nog geld te sparen voordat ik met een studie zou beginnen verliep niet zoals gepland.

Daarnaast komt daar nog bij, dat het heel gek is om mee te maken dat alles gewoon is doorgegaan toen ik weg was. Dit klinkt misschien gek, want het leven van anderen komt natuurlijk niet stil te liggen als ik er even tussenuit ga (zo belangrijk ben ik nou ook weer niet). Maar toch is dit gek om te merken. Met vriendinnen was het gelukkig zo dat het voelde alsof ik nooit ben weggeweest. Alles was als vanouds. Gelukkig maar want ook hier hoor je wel vaker verhalen over. Dat mensen na een reis zo erg zijn veranderd dat bepaalde vriendschappen niet meer werken. Door de corona crisis lijkt het nog steeds een beetje alsof ik op reis ben omdat ik sommigen niet zo gemakkelijk meer kan zien.

Ik denk dat ik nu pas (4 maanden later) een beetje weer in het ritme begin te komen. Sinds een paar weken heb ik werk gevonden in de zorg en ben ik toegelaten tot de premaster die ik wil gaan volgen. Toch voelt het nog gek als ik terug denk aan vorig jaar. Precies op deze dag vorig jaar reed ik lekker in een camper langs de oostkust van Australië met vriendinnen die langskwamen. Zo relaxed, geen zorgen, geen planning elke dag bekeken we wat we gingen doen, mooi weer, gezellige avondjes waar we gewoon lekker met elkaar kletsten. Ik kan me die ontspanning nu al bijna niet meer voorstellen. De stress van het vinden van een plekje voor mezelf met deze geweldige huurprijzen op het moment, het vinden van een baan, sparen voor m’n opleiding er zijn zoveel verplichtingen waar je rekening mee moet houden. Ik ben dit niet meer gewend na dat zorgeloze jaartje reizen, waar ik werkte om mijn volgende trip te bekostigen. Maar goed, met een beetje geduld komt alles hier wel weer goed. Ik heb nu een baan, ben toegelaten tot de premaster die ik wil doen en hopelijk komt dat plekje voor mezelf ook binnenkort.

Ik ben er klaar voor om weer te beginnen aan een studie en daarna een baan te vinden waar ik echt blij van wordt. Elke dag denk ik nog wel terug aan het afgelopen jaar. Uiteindelijk heb ik ook ontzettend veel geluk gehad dat ik vorig jaar op reis ben gegaan en niet dit jaar. Ik heb alles kunnen doen wat ik wilde doen en heb er geen moment spijt van gehad. Toch hoop ik dat we volgend jaar weer kunnen reizen, als ik alle foto’s terug zie en denk aan alles wat ik heb meegemaakt begint het toch wel weer te kriebelen.


It took me a while before I felt like writing a new blog. I came back in the Netherlands in february and all the plans that I had for this year got canceled or delayed because of the coronavirus.

Three weeks after I got back everything got shut down because of the virus. Every event that was planned in the next few months got canceled, and suddenly I was at home all day, just like everyone else. I heard many times that when people got home from a long journey it was hard to get into the daily rhythm again. ‘How hard can it be?’ I thought to myself. I figured that I would have a job again by April and as soon as I would have a job, it would be easier to get into that rhythm everyone was talking about. Then corona came along and destroyed this whole plan. The job interviews I had got put on hold because it was harder to work face to face with people. Finding a job in hospitality was not an option because every bar and restaurant got shut down. So, the plan I had to save money before I would start with a study was not going very well.

After that it felt really weird that when I was gone, everything here just moved on. This may sound weird because nothing is going to be put on hold when I decide to take a break for a year (I’m not THAT important). But it is a weird thing to see when you get back after a long time. I was lucky that with my friends nothing changed. I heard a lot of stories where people change during their travels and when they get back the connection with their friends is different. But luckily I’m not one of those stories. Because of the virus it feels a little bit like I’m still traveling because I can’t see most of them.

I think now (after 4 months) I’m finally starting to get back into the rhythm again. I found a job in health care and I got into the master that I wanted to start in September. Even though it feels weird when I think about last year. Exactly this time last year I was driving around in a campervan with my friends, who came to visit me in Australia. There were nog worries, no plans, everyday we decided what we were doing that day. Every night we had these long nice and cozy talks in our campervan. That type of relaxation is something that I really miss now I’m back here. There was already so much stress of finding a job, getting into a study, and of course finding a place for myself with these amazing Amsterdam renting prices. I’m not used to that kind of stress anymore after that careless year I had. Last year was all about traveling, and then working again so I could travel more later. But, in the end, with patience everything will be fine. I got the job, got into the study now the only thing I need is a place for myself.

After last year I’m more then ready to start this study and after that to find a job that I really like. Not a day is going by where I don’t think about last year and all the great memories I have. When I think about it now I was really lucky that I was able to travel everywhere I wanted last year. Right now it’s not that easy anymore. I did everything I wanted to do and there was not one moment I regret the decision of going. I really hope we’ll be able to travel again next year, because seeing all these photo’s I have makes me want to go again.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.