Kaas, Frikandellen en Carpaccio

Eindelijk was het zo ver, (even) naar Nederland toe om m’n familie en vrienden weer te zien. Vakantie in eigen land kan je het ook wel noemen. En hoewel ik normaal nooit zo snel een vakantie in Nederland zou boeken, voelde dit toch wel echt als vakantie.

Vanaf het eerste moment dat ik uit het vliegtuig stapte werd ik omringd door bekende gezichten. Ik kwam langs het restaurant waar ik heb gewerkt op Schiphol en zag allemaal oude collega’s. De 22 uur durende reis voelde helemaal niet meer als 22 uur. Eenmaal thuis voelde het helemaal niet alsof ik 9 maanden weg ben geweest. Ik had het gevoel dat ik net terug kwam van een vakantie van twee weken.

Eindelijk weer Nederlandse kaas. Vooral ook fijn dat Gouda niet uitgesproken wordt als ‘Koeda’. Australiërs kennen het merk wel maar de eerste paar keer dat iemand Gouda probeerde uit te spreken had ik nog nooit van dit merk gehoord. Tijdens de eerste lunch bestelde ik carpaccio, toch wel m’n favoriete lunchgerecht. De volgende dag was het tijd voor de frikandel speciaal. En thuis at ik voornamelijk kaas, heel veel kaas. Zoveel kaas dat je kon zeggen ‘dit is kaas met een cracker’ i.p.v. ‘een cracker met kaas’. Wat natuurlijk niet kon ontbreken was kaasfondue tijdens m’n vakantie. Het water loopt in m’n mond als ik terug denk aan al dit eten.

Alles was zo lekker hetzelfde gebleven. Van te voren weet je niet of dingen anders zullen zijn als je terug komt. Hiermee bedoel ik voornamelijk vriendschappen. Ik ben toch voor een lange tijd weggeweest in een hele andere omgeving dan thuis. Vaak hoor je toch dat mensen tijdens zo’n reis zo erg veranderen dat de vriendschappen thuis niet meer hetzelfde zijn als eerst. Gelukkig was dit absoluut niet het geval. Volgens mij ben ik zelf niet heel veel veranderd wat dit ook allemaal een stuk makkelijker maakt.

Toch voelde ik in Nederland meer druk om te weten wat ik ga doen als ik terug kom. Als ik terug kom ja… Het liefst had ik hier nog een extra jaar gewerkt maar m’n visa eindigt eind februari. Farm work is nog een optie om te gaan doen, maar na alle slechte verhalen die ik heb gehoord ga ik daar niet aan beginnen. Misschien komt die druk ook wel doordat de vraag ‘wat ga je doen als je visa eindigt’ 400 keer voorbij is gekomen. En ik kan er gewoon geen antwoord op geven. Als ik Australië vergelijk met Nederland dan voelt het net alsof ik hier een beetje in een droomwereld leef. Ik werk om te sparen, en met m’n gespaarde geld kan ik weer verder reizen. In Nederland voelt het alsof ik veel meer verantwoordelijkheid heb. Het leven nu is zo lekker simpel, ik kan hier nog wel even van genieten.

Ik wil nog even zeggen dat (ondanks alle spel- en grammaticafouten) ik het echt leuk vind dat m’n blog zo fanatiek gelezen wordt. Het doet mij voornamelijk goed dat de mensen die zich irriteren aan deze fouten toch de tijd nemen om m’n blog te lezen. Dus bedankt hiervoor en excuses dat ik geen taalkoningin ben. Maar dat is ook niet het doel van mijn blog.

Ik blijf nog even lekker verder leven in deze droomwereld met als volgende bestemmingen: Cairns en Melbourne.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s