Tongariro Alpine Crossing

De Tongariro Crossing, dit was toch wel een bucketlist dingetje. Voordat ik naar Nieuw Zeeland kwam wist ik dat dit de wandeling was die ik sowieso wilde doen. Het is een wandeling van 19.4 km door een landschap dat door anderen omschreven werd als ‘van een andere planeet’. Ik kan alleen maar zeggen dat deze mensen helemaal gelijk hadden. Tijdens deze tocht heb ik natuurlijk mijn GoPro meegenomen en de meeste plekken vastgelegd. Aan het eind van deze blog is het filmpje te vinden.

Tijdens mijn reis heb ik meerdere mensen ontmoet die hem al hadden gelopen. Een mooie kans voor mij om ervaringen te horen. Ik had meerdere mensen horen praten over ‘the devils stair case’. Door deze naam lijkt het net alsof je een behoorlijk pittige trap gaat beklimmen. De mensen die de wandeling al gedaan hadden deden hier luchtig over en zeiden over het algemeen ‘je overleefd het wel’. Hierdoor dacht ik bij mezelf ‘zo erg kan het toch niet zijn?’. En met deze gedachte ging ik de wandeling in.

De shuttlebus vertrok om 5.20 vanaf het hostel. Rond 7.15 in de ochtend begon ik aan de wandeling. Vol goede moed, niet wetend wat mij te wachten stond. Na ongeveer 5 km lopen dacht ik dat ik de devils stair case al had gehad. Een pittig bergje, maar niet te pittig. Precies zoals de mensen het omschreven. Deze gedachte ging al vrij snel weg toen er een waarschuwingsbord kwam met ‘pas op, weet waar je aan begint! Ben je goed genoeg voorbereid? Dit is je laatste kans om terug te gaan naar het beginpunt!’. Het was duidelijk dat de devil stair case nog moest komen dus.. De volgende 2 uur kwam ik er dan ook achter dat de devil stair case ook echt de duivel is. Stel je voor dat je een trap op loopt, maar dat je het einde niet kunt zien. Elke keer blijven de traptreden maar komen en er lijkt geen einde aan te komen. Nou zo’n situatie was het.. Door de bewolking kon ik het einde van de trap niet zien. En ik kan je vertellen, op een gegeven moment is dat erg frustrerend. De traptreden gingen maar door en elke keer kwam er weer een nieuwe trap achter een wolk tevoorschijn. Op een gegeven moment dacht ik (dit is het moment dat ik tegen de camera ga praten in het filmpje) dat ik helemaal klaar was met het steile gedeelte van de wandeling. Ik was zelfs zo blij dat de vlogger in mij naar boven kwam. Wat ik niet gefilmd heb is het volgende gedeelte van de wandeling. Na het onwijs mooie landschap, kwam nog een ongelofelijke steile helling.. En niet zomaar eentje, nee. Hier stond nog een aardige wind waardoor het naar boven klimmen (op z’n zachtst gezegd) niet zo makkelijk ging. Uiteraard heb ik dit niet gefilmd want daar stond mijn hoofd niet naar op dat moment (net zoals alle steile gedeeltes van de wandeling). Bovenop de top maakte het uitzicht alles weer goed.

Na een enorme klim komt natuurlijk een behoorlijke afdaling. Het eerste deel van deze afdaling kan niet eens beschreven worden als ‘wandelen’. Om normaal beneden te komen moest je al glijdend naar beneden. Schoenen in het zand en half snowboardend op je schoenen gleed je naar beneden. Een andere manier om het te doen was er niet. Sommigen zien het misschien al aankomen, maar hier ben ik meerdere keren gevallen. En ja ik was alleen, en ja ik heb mijzelf (en anderen) hier heel hard uitgelachen. Het volgende deel van de wandeling was easy vergeleken met het eerste deel. Op een gegeven moment kwam er zelfs een bord waar op stond dat het nog 1,5 uur wandelen was naar het eindpunt! Dat moment van blijdschap is niet te omschrijven. Mijn blijheid verging al snel want dit was de langste 1,5 uur naar beneden lopen ooit. Het gevoel dat ik kreeg toen de parkeerplaats in zicht kwam is dan ook onbeschrijfelijk. Ik heb echt een haat/liefdes verhouding met deze wandeling. Ik heb het van te voren aardig onderschat, maar I DID IT!

Ohja, ik was aardig moe tijdens de wandeling (vroeg opstaan en steile hellingen zijn de oorzaak) dus m’n vingers komen erg vaak in het beeld. Vergeef mij voor deze amateuristische beginnersfout.

2 gedachten over “Tongariro Alpine Crossing

  1. Wauw Sanne ,wat een prestatie meisje…gefeliciteerd ..wat een vrouw ben jij ..veel doorzettingsvermogen voor nodig voor deze wandeling en je hebt laten zien dat je dit bezit..topprestatie ..ik wens om daar bij geweest te zijn..wat een landschap en super bedankt dat je dit deelt met ons..ik ben er nooit geweest en waarschijnlijk zal ik er ook nooit komen maar dankzij jou heb ik een indruk gekregen van dit landschap..mucio gracia Sanne..
    Ik heb weer genoten van jou blog..mooie website heb je toch..echt mooi !
    Vind je het goed dat ik hem herblogt of op FB zet ..krijg je meer volgers ..
    Ik kijk uit naar jou volgende avontuur en blog..pas ondertussen goed op jezelf Sanne..
    Veel liefs uit Nederland ..hier komt de lente door voor een paar dagen..
    Groetjes Fred.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s