Oui oui Paris

De laatste trip voordat ik aan mijn grote reis begin zit er alweer op. De tijd gaat zo ongelofelijk snel. Het voelt alsof ik vorige week nog in Madrid zat. Ondertussen is de realiteit dat de citytrip die na Madrid gepland stond ook alweer voorbij is.. 

Afgelopen weekend ben ik (lekker) met de meiden waarmee ik werk twee dagen naar Parijs geweest. Ondanks dat we elkaar genoeg zien (we zijn bijna meer op werk dan dat we thuis zijn) was dit weekendje weg toch een meisjesdroom die uit kwam. Het idee was om 1 dag naar Disneyland Parijs te gaan en 1 dag rond te wandelen door de straten van Parijs. 

Disneyland Parijs kan ik in 1 woord omschrijven als MAGISCH! Ondanks dat we een regenachtige dag hadden hebben we de tijd van ons leven gehad. De parade, disney figuren, het paleis, de attracties en op het einde van de dag de vuurwerkshow waarbij korte stukjes van disney films werden geprojecteerd op het paleis, het voelde echt alsof je weer even 8 jaar oud was. Tegen het einde van de middag kregen sommige van ons berichtjes van ongeruste ouders over de situatie in Parijs. Op 1 december liepen de protesten van de ‘gilets jaunes’, beter bekend als ‘de gele hesjes’, uit de hand op de Champs Elysee. Op televisie werd op het nieuws aangekondigd dat ze op zaterdag weer gingen protesteren. Precies de dag dat wij door de straten van Parijs wilden wandelen. Vanuit Nederland was er zelfs een negatief reisadvies uitgegeven voor Parijs. Het hotel dat we hadden geboekt zat op een top locatie. Vlakbij het Louvre, de Champs Elysee, Arc de Triomphe en nog een aantal bezienswaardigheden. Dit was iets minder top met alle protesten die gepland stonden die zaterdag. We zaten midden in het gebied waarvan werd aangegeven dat je daar beter niet kon zijn. Nadat er een aantal ouders gerust waren gesteld besloten we naar het hotel te gaan. De volgende dag zouden we aankijken hoe de situatie op dat moment was. We hebben aan een aantal Fransen gevraagd wat we zaterdag konden verwachten. De Fransen zelf hadden zoiets van ‘ik ga gewoon werken en als het te gevaarlijk wordt dan ga ik naar huis’. Bij de hoofdstraat waar we vlakbij zaten waren bij bijna alle winkels houten planken tegen de etalages gezet om eventuele plunderingen te voorkomen.

De volgende dag was het rustig in de ochtend. We hebben ontbijt gehaald bij een boulangerie die om te hoek zat en dit op de kamer opgegeten. Af en toe keken we uit het raam en zagen we kleine groepen gele hesjes voorbij lopen. Deze leken allemaal richting de Champs Elysee te gaan. We besloten om de koffers in het hotel te laten en toch in de buurt rond te kijken. Met elkaar spraken we af dat op het moment dat we ons onveilig voelden we de koffers gingen halen en richting het vliegveld zouden gaan. Aan het einde van de hoofdstraat was een groot monument te zien. In het begin leek het erg rustig, maar op het moment dat we dichterbij kwamen waren er een aantal groepen gele hesjes die schreeuwend uit een zijstraatje kwamen. Waarschijnlijk probeerde ze de politie te ontvluchten want die stonden rondom het monument. Toen we dit zagen maakten we rechtsomkeer en kozen we ervoor om richting het Louvre te lopen (de andere kant van de hoofdstraat). Dit was de enige kant waar we nog geen gele hesjes en politie hadden gezien. Eenmaal bij het Louvre aangekomen zagen we rechts van ons een enorme groep gele hesjes,  links van ons stonden 10 busjes van de ME. We besloten om de kant van de ME op te lopen richting een pleintje. Op een gegeven moment kwam er met een hoop geschreeuw en getrommel een hele groep gele hesjes aangelopen. Uit elk busje van de ME stapten minstens  4 mannetjes uit die zwaarbewapend tegenover de gele hesjes gingen staan. Toen op een gegeven moment achter ons ook een groep gele hesjes liepen besloten we om, via een zijstraatje, terug te gaan naar het hotel en onze koffers te pakken. Hierna zijn we richting een winkelcentrum gegaan vlakbij het vliegveld. Toen we hier na twee uurtjes winkelen gingen zitten bij een restaurantje zagen we dat de situatie in Parijs aardig geëscaleerd was..

Ondanks dat de tweede dag niet verliep zoals we van te voren hadden gepland, heb ik toch veel geleerd van deze situatie. Het is niet altijd leuk en lachen in elke stad (ook al zou je dat wel denken aangezien ik elke keer heel blij op de foto sta) maar we hebben goed gehandeld door op tijd weg te gaan. En voor mezelf (en voor een aantal andere mensen die toch billenknijpend thuis zaten zaterdag) geeft dit toch een soort van vertrouwen dat ik tijdens mijn reis goed voor mezelf zal zorgen. 

Next stop: Auckland!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s